‘Leidende positie Nederland in watermanagement op de tocht’

Nederland dreigt zijn wereldwijd leidende positie in watermanagement te verliezen. Niet alleen door de toenemende concurrentie van andere economieën staat de toppositie onder druk, maar ook door corrosie. “Als het op het beheer van de natte infrastructuur aankomt, worden verkeerde of helemaal geen keuzes gemaakt”, stelt corrosie-expert Wim Schalley van Acotec (producent van milieuvriendelijke coatings). “Nederland vertrouwt te veel op bestaande, verouderde methodieken om corrosie tegen te gaan. Veel van de huidige oplossingen passen niet meer in een tijdgeest waarin duurzaamheid, milieu én kosteneffectiviteit de boventoon voeren. In de aanloop naar de verkiezingen van volgend jaar zou corrosiebestrijding in de politiek een thema moeten zijn, maar vooralsnog blijft het stil in Den Haag.”

Corrosie is een concrete bedreiging voor onder andere damwanden in havens en pijlerconstructies bij waterkeringen. Ook windmolens en boor- en productieplafonds op zee lopen grote risico’s. Corrosie wordt veelal onderschat, en zo onvoldoende aangepakt. De huidige bestrijding ervan is achterhaald. Nu al kost corrosie Nederland naar schatting 3,1 tot 3,5 procent van het Bruto Nationaal Product. “Als we op de huidige voet doorgaan, zullen de kosten van corrosie alleen maar verder stijgen”, aldus Schalley. “In de windenergiesector wordt de komende jaren een groot aantal constructies op zee geplaatst. In de zwartste scenario’s ontstaan er op termijn zelfs gevaarlijke situaties: damwanden in zeehavens die bezwijken omdat de damwandconstructie niet meer sterk genoeg is, kades die instorten, windmolens die omvallen, offshore platforms die op drift raken.”

Hoge kosten door overdimensionering 
Op dit moment zijn er verschillende, gangbare technieken om corrosie tegen te gaan. Een veelgebruikte is overdimensionering, waarbij de constructie dikker wordt gemaakt of er wordt een meer corrosiebestendige staalsoort gebruikt. Schalley: “Deze methode heeft onder andere als nadeel dat niet op voorhand duidelijk is hoe lang het extra staal bescherming biedt. Uit kostenoogpunt is dat onwenselijk. Ook is op voorhand niet duidelijk of het corrosieproces zich homogeen verspreidt over het oppervlak.”

Kathodisch beschermen onpraktisch
Andere gangbare vormen zijn actief en passief kathodisch beschermen. Bij de actieve vorm wordt gebruik gemaakt van opgedrukte stroom en een inerte anode. Bij passieve bescherming wordt de stalen constructie beschermd door een opofferingsanode, waarmee het potentiaal van de stalen constructie wordt verlaagd. Deze wordt vervolgens de kathode zelf en zal niet corroderen. “Deze methodes werken alleen onder de waterlijn. Dat is onpraktisch in gebieden waar – mede als gevolg van eb en vloed – roest ontstaat onder en boven de waterlijn. Dat is bijvoorbeeld in de havens van Rotterdam en Den Helder het geval. Ook de levensduur van een anode is niet van te voren duidelijk. Een anode kan tien jaar meegaan, maar de verschillen per anode kunnen groot zijn.”

Toekomstbestendige oplossingen
In Nederland staan de komende jaren vele nieuwe projecten op de rol, zoals offshore platforms en windmolenparken. Het risico van hoge kosten en milieuschade door corrosie neemt daarmee ook toe. “Nieuwe, toekomstbestendige oplossingen om corrosie te bestrijden zijn daarom noodzakelijk”, meent Schalley.